Na een afwezigheid van vijf jaar keerde terug met een knal. Tientallen autodidacte filmmakers, fotografen, performers en collectieven — zowel vertrouwd als nieuw — vulden een vitaal programma dat door honderden bezoekers werd bezocht, slechts enkele dagen voordat COVID‑maatregelen publieke evenementen verboden..

Het programma weerspiegelde de onrust van 2020: strenge lockdowns, Black Lives Matter‑protesten en de publieke verontwaardiging na de dood van Adil Charrot en Mehdi Bouda. Schijnwerpers stonden op vrouwxlijke makers (vaak van kleur) en hun rol in het zichtbaar maken van hun gemeenschappen. Een opvallende affiche — gefotografeerd door een vrouwelijke fotograaf en ontworpen door een vrouwelijke grafisch ontwerper — verwees naar Ladj Ly’s iconische portret en toonde drie bekende vrouwen uit de ‑netwerken.

Voor het eerst bestond de jury grotendeels uit vrouwen, was het productieteam overwegend vrouwelijk en verzorgde Bledarte de openingsmuziek. Een korte versie van Sakina Ghani’s documentaire LGR, volledig geproduceerd door vrouwen van kleur, was een groot succes. Het festival omvatte ook twee installaties over politiegeweld (Profil.rouge & Our Boys Cry Too), een kunst‑filosofische workshop van Makan Fofana rond Le Banlieue du Turfu en een kleine selectie internationale kortfilms.

zette zichzelf weer op de kaart als een krachtige viering van veerkracht, gemeenschap en opkomende creatieve stemmen in Brussel.